Artykuły: Historia

"Do krateru dojechaliśmy motorynkami wypożyczonymi w porcie. Wspiąłem się na niewielkie wzniesienie, gdy reszta wycieczki powędrowała do wnętrza wulkanu. Z góry wyglądali jak mrówki. Dopiero wtedy, gdy dojrzałem ich pochylonych nad bulgoczącymi jeziorkami, zorientowałem się, jak duży jest krater. W jego wnętrzu z otwartych szczelin wydostawała się para. W powietrzu falował zapach siarkowodoru, podobny do tego, który towarzyszył nam podczas wycieczek do Yellowstone i do Eger na Węgrzech. W Yellowstone gejzer Old Faithfull w równych odstępach wyrzucał na wysokość kilkudziesięciu metrów fontannę wody. Tłum gapiów czekał na kolejną erupcję. Pod Egerem w basenach z gorącą wodą tłoczyli się turyści. Na Nisyros w księżycowym, surowym krajobrazie byliśmy sami. To potęgowało piękno i tajemniczość tego miejsca."

"Wypłynąłem na suchego przestwór oceanu
Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi;
Wśród fal i łąk szumiących, śród kwiatów powodzi,
Omijam kolorowe ostrowy burzanu"

Ten fragment jednego z sonetów Adama Mickiewicza przyszedł mi na myśl, gdy pierwszy raz zobaczyłem statek poruszający się na wózku po pochylni "Buczyniec" na trasie kanału Ostródzko-Elbląskiego. Najdalej wysuniętą na wschód częścią Pojezierza Iławsko-Ostródzkiego jest Pojezierze Wschodnio Pomorskie.

Powstanie więzienia
12 czerwca 1900 roku, Najwyższym ukazem carskim do Senatu Rządzącego, ograniczono liczbę zesłań na Syberię i do Kraju Zakaukaskiego. Owo rozporządzenie wymusiło budowę nowych więzień na terenie Przywiślanskiego kraju. W tym czasie w Warszawie istniały: więzienie dla więźniów politycznych, Cytadela, zakład karny przy ulicy Dzielnej (Pawiak) oraz więzienia przy ulicy Dzikiej i w Arsenale przy ulicy Długiej.

Pierwsze kroki radiofonii
W tym roku mija 80 lat od powstania Polskiego Radia. W lutym 1925 roku nadano pierwszą audycję ze studia przy ulicy Narbutta 29 w Warszawie. Tego samego roku z okazji święta 3 Maja transmitowano dwugodzinny Wielki Koncert Galowy. Mieszkańcy Warszawy mogli słuchać audycji z głośników wystawionych na ulice przez sklepy i firmy radiofoniczne.

W połowie XVII wieku Jan Kazimierz nadał prawa miejskie niewielkiej miejscowości Grzybów, założonej przez starostę warszawskiego Jana Grzybowskiego. Miejscowość powstała na skrzyżowaniu dróg tworzących trójkątny plac, który z czasem został obudowany ubogimi dworkami i domkami.

Początki wyższej uczelni technicznej w Warszawie sięgają 1826 roku. W tym roku utworzona została Szkoła Przygotowawcza do Instytutu Politechnicznego, po latach przekształcona właśnie w Instytut Politechniczny. Niestety, po wybuchu powstania w 1830 roku działalność Instytutu została zawieszona, a w następnym roku placówkę zlikwidowano.

Wspinając się ulicą Sanguszki z tarasów Wisły na wysoczyznę, stojącą u wylotu ulicy Zakroczymskiej, zauważamy potężną budowlę otoczoną solidnym, metalowym płotem. W budynku tym mieści się Państwowa Wytwórnia Papierów Wartościowych. W sierpniu 1944 roku budynek był bastionem broniącym dostępu do Starego Miasta. Przez 26 dni znajdował się w rękach Polaków. O gmach toczyły się zacięte walki, których ślady do dziś widać na metalowym ogrodzeniu.

Na krawędzi ostro nachylonej Skarpy Warszawskiej dumnie wznosi się potężna bryła Zamku Ujazdowskiego. Zamek zbudował w pierwszej połowie X\/ll wieku Zygmunt lll Waza. Wcześniej w miejscu wcinającej się dziś w skarpę Trasy Łazienkowskiej, znajdował się drewniany pałac.

Pod koniec dziewiętnastego wieku, w związku z dynamicznym rozwojem Warszawy i brakiem świątyni w zachodniej części miasta, urzędnik warszawski Józef Mikulnicki zapisał plac przy ulicy Dzielnej pod budowę nowego kościoła. Rozpoczęcie budowy umożliwiła hrabina Aleksandra Potocka, przeznaczając na ten cel ogromną jak na owe czasy sumę 300 tysięcy rubli i dokupując dwa sąsiednie place co umożliwiło usytuowanie budowli frontem do ulicy Nowolipki.

Od powstania firmy, czyli od 1990 roku, do 2007 roku biuro Geotestu mieściło się w przedwojennej czynszówce przy ulicy Ursynowskiej 24/26. Budynek w czasie wojny został niemal całkowicie zniszczony. Na początku lat 50-tych na starych fundamentach odbudowano wschodnią część kamienicy. Do połowy lat 60-tych straszyła ruina zachodniej części budynku. Naruszona pociskami frontowa ściana, niebezpiecznie nachylona w kierunku ulicy, wsparta była drewnianą konstrukcją.